Ku gilirkan langkah
Kala senja menari-nari
Memancar kekuningan
Ku tegakkan langkahku
Samakin menjauh
Sebelum kau menyingsing
Sinarmu memanggil
Merekah memerah
Jauh disana
Dibelakangku
Ku palingkan jalanan itu
Diseperempat cermin kecil melekuk
Bayangan elok menganga
Tersipu
Membelakangiku
Semakin menjauh
Hilang
Tapi terus merekah
Aku terdiam
Oleh kebekuan sinarmu
Bagaiman caranya
Menggambarkan alunan cahayamu itu
Ku lepas khayalan itu
Melanjutkan teriakan hati
Berjalan menyusuri kebisingan
Kanan mataku menyimpit
Ah.. dia terus merekah
Dikejahuan
Tak elok hatiku
Yang ku tahu
Liukannya semakin menutup
Pelan, perlahan tenggelam
Dibelakangku
Untuk seseorang yg sempat datang memberi kehangatan senyumannya, seorang yg pernah hadir saat patahan hatiku berserakan di jalanan.
Terima kasih R.A